Bookmakers Belgian 2026: 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinen

Online wedden in België is geen open markt waar een buitenlandse vergunning volstaat. Sinds de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers de aanvullende vergunning F1+ invoerde, mag een wedsite alleen draaien op een Belgisch dossier — en dat dossier hangt aan een fysieke inrichting, niet aan een merknaam. Het register van de Kansspelcommissie telde op 9 oktober 2026 vierentwintig vergunningsdossiers voor vijfentwintig domeinnamen.

De Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) is de Belgische toezichthouder op kansspelen.

Gegevens bijgewerkt op 14.11.2026; de vergunningen zijn nagekeken tegen het register van de Kansspelcommissie voor de aanvullende vergunning F1+.

Wie een bookmaker zoekt heeft eigenlijk drie heel verschillende wegen voor zich, en ze leveren niet hetzelfde op. De ene weg loopt langs de vaste, kleine groep Belgische vergunninghouders: leeftijdscontrole op 21, een verplichte check in het uitsluitingsregister EPIS, een wekelijkse stortingslimiet en geen welkomstbonus die ergens anders de rekening betaalt. De tweede weg loopt langs een buitenlandse site die zich in het Nederlands aandient zonder F1+ en zonder Belgische klachtenroute — het bedrag dat je daar wint, is het bedrag dat je daar zelf moet verdedigen. De derde weg is er een van verwachtingen: wie op deze markt een bonus van honderden euro's zoekt, zoekt iets wat de wet de vergunninghouder verbiedt weg te geven.

De keuze is dus niet welke site het mooiste welkomstpakket heeft. De keuze is welke van die drie wegen bij jouw situatie past, en wat je op elk van hen opgeeft. Deze gids werkt ze alle drie door: eerst wat er per competitie en toernooi te wedden valt, dan de tien vergunninghouders zelf, dan de wettelijke grondslag, de grenzen die de overheid aan je tegoed stelt, en ten slotte het onderwerp waarop de Belgische markt het sterkst afwijkt van elke andere in Europa.

Sport en toernooien in het Belgische aanbod

De sportkalender bepaalt waarvoor je op een wedsite terechtkomt, en in België is die kalender nauwer dan de Europese. Wat een F1+-houder aanbiedt, loopt langs één lijn: weddenschappen op sportwedstrijden, vóór de wedstrijd en tijdens de wedstrijd, met een quotering in de decimale notatie die je op een Belgische wedslip ziet staan. Tennis, voetbal, basketbal, volleybal, wielrennen, paardenrennen — dat zijn de vaste posten, en de grote internationale toernooien komen daar bovenop.

Wat er per competitie op de kalender staat

Een Champions League-avond is de drukste avond van de week op elke Belgische wedsite, en dat is niet toevallig: het is de competitie waarop het publiek het meest spontaan een mening heeft. Daar hangt het volledige marktpalet aan: de 1X2, de dubbele kans, de handicap, over/under-lijnen, de correcte score, de doelpuntenmaker. Op het WK 2026 loopt hetzelfde mechanisme, maar feller — het toernooi verzamelt een publiek dat het hele jaar niet wedt, en juist dat publiek is de groep waarvoor de limieten van deze markt bedoeld zijn.

Het Australian Open brengt de andere kant van de sportkalender in beeld. Tennistoernooien lopen over twee weken, met wedstrijden die vaak in de nacht Belgische tijd worden gespeeld, en juist daar wordt live wedden interessant: de quotering beweegt per punt. Wie alleen naar de eindwinnaar kijkt, laat de helft van wat een tennisweddenschap is liggen.

De FA Cup en het internationale clubvoetbal staan op elke zichzelf respecterende site; de vraag is nooit of ze er staan, maar hoe diep de markten zijn. Bij het paardenrennen ligt het anders. Alleen organisatoren met de vergunning F1P mogen weddenschappen op paardenrennen organiseren, en dat is een aparte licentie binnen dezelfde wet. Daar zit een klein clubje van renhuizen, en wat ze online precies aanbieden, staat nergens in één overzicht bij elkaar.

Waar de quotering vandaan komt

De decimale notatie is het enige wat een Belgische speler ziet, en dat is prettig: één blik op 1,90 en je weet dat een inzet van tien euro negentien euro terugbrengt als het goed gaat. Wat die 1,90 niet vertelt, is hoeveel de bookmaker in de markt heeft ingebouwd. Dat is niet verborgen — het is gewoon niet uitgesplitst op de wedslip.

Neem een markt met twee uitkomsten en aan beide kanten 1,90. Dan rekent de bookmaker met een uitbetalingsaandeel van 1 ÷ (1/1,90 + 1/1,90) = 95 %, en dus met een marge van 5 %. Die vijf procent is wat er van elke euro die op deze markt wordt ingezet structureel niet wordt uitbetaald, en het is de reden waarom een uitslag met twee gelijkwaardige kanten toch geen eerlijke muntworp is. Bij scherpere prijzen zakt die marge naar twee à drie procent, bij een markt met veel uitkomsten — de correcte score bijvoorbeeld — loopt ze op tot tien à vijftien procent en meer. De bandbreedte is dus het punt, niet het ene getal: dezelfde bookmaker verdient aan de ene markt een derde van wat hij aan de andere verdient. Wie wil weten hoe scherp een aanbieder echt is, kijkt naar de markt waarop hij speelt, niet naar het logo.

Er hoort nog een tweede getal bij. Een quotering van 1,90 op een markt met twee uitkomsten betekent dat je ongeveer even vaak verliest als je wint, en de marge zorgt ervoor dat de inzet die je terugkrijgt gemiddeld lager ligt dan wat je erin stopt. Dat is geen oneerlijkheid van de bookmaker; dat is het product dat hij verkoopt. Maar het is ook waarom de jacht op een fractie meer quotering zin heeft en de jacht op een bonus dat niet heeft — de fractie zit in elk ticket, de bonus zit in de marketing.

Live wedden en cash out

De wet die de Belgische markt regelt, zegt niets specifieks over live wedden, over cash out, over combinatieweddenschappen of over systeemweddenschappen. De operatoren bieden ze aan, en of de Kansspelcommissie aan een van die vormen grenzen stelt, is niet vastgesteld. Voor de speler betekent dat één ding: je speelt een product dat de wet niet afbakent, en dat is niet hetzelfde als een verboden product.

Cash out, de vervroegde uitbetaling, is het meest misverstande van die vier. Het voelt als een uitweg uit een slecht ticket, maar de prijs die je betaalt voor die uitweg staat nergens op het scherm los: de aanbieder koopt je positie over tegen een quotering die lager is dan wat de markt op dat moment waard is. Wie halverwege een combinatie uitstapt, betaalt daar de marge dus een tweede keer. Er zijn tickets waarvoor dat verstandig is — een weddenschap die je door een blessure niet meer kunt volgen, een combinatie waarvan één been niet meer uitkomt — en er zijn tickets waarvoor het gewoon een dure gewoonte is. Dat onderscheid maakt de speler zelf, want de site zal het nooit voor hem maken.

Live wedden vraagt iets anders van de speler dan een weddenschap vóór de wedstrijd: het tempo van de quotering beweegt sneller dan het tempo van het oordeel. Bij tennis is dat het meest zichtbaar — een break en de hele wedstrijdmarkt kantelt — en het is precies daar dat een limiet op je tegoed niet helpt, want die limiet gaat over stortingen, niet over inzetten.

De app en de wedslip

Een app downloaden is geen neutrale handeling op deze markt. De wettelijke minimumleeftijd om te gokken en om de app van een vergunninghouder te gebruiken is 21 jaar, en dat staat ook zo in de winkelvermeldingen van de Belgische operatoren. Wie de app van een buitenlandse site installeert, installeert iets anders: een product zonder Belgische leeftijdscontrole, zonder EPIS-check en zonder de limiet die de Kansspelcommissie oplegt.

De wedslip zelf is in België technisch hetzelfde als elders — enkelvoudig, combinatie, systeem — maar de combinatie verdient een opmerking. De quoteringen van de benen vermenigvuldigen tot één prijs, en dat maakt de uitbetaling spectaculair en de kans klein. Een combinatie van vier benen aan gemiddeld 1,90 brengt ruim dertien keer de inzet terug bij winst; dezelfde vier benen samen hebben ook de kleinste winkans van alles wat je op één ticket kunt zetten. Dat is geen truc van de aanbieder, het is vermenigvuldiging. Maar het verklaart waarom combinatieweddenschappen de vorm zijn waarin het grootste deel van een gemiddelde inzet verdwijnt.

Onze tien Belgische bookmakers in één beoordeling

Hier wordt niet de grootste oplijsting van het land gemaakt — die bestaat niet, want er bestaan geen marktaandeelcijfers en de vierentwintig dossiers van het register zeggen niets over populariteit. Wat hier staat is een selectie met een oproepbaar spoor: elk van deze tien merken is een houder van de aanvullende vergunning F1+, met een dossiernummer dat de Kansspelcommissie publiceert. Een merk dat hier niet staat, is daarmee niet vergunningloos. En de volgorde hieronder is redactioneel, geen klassement en geen aanbeveling.

Beoordeeld wordt op wat de aanbieder zelf over zijn product zegt: zijn vergunning, zijn betaalmethoden, zijn wedaanbod, zijn hulpmiddelen voor verantwoord spelen en de manieren waarop je bij hem kunt storten. Wat ontbreekt, is niet per se zwak — het staat alleen niet in de eigen stukken van de aanbieder, en dat is voor een speler een reden om het zelf op die site na te kijken.

De kolom met dossiernummers is de enige kolom die een lezer echt kan controleren, en dat is precies waarom ze er staat. Het nummer is de sleutel: met dat nummer vind je het dossier terug in het register van de Kansspelcommissie, en zonder dat nummer heb je alleen de bewering van een website dat ze legaal is. De derde kolom is van een andere aard. Ze bevat wat de aanbieder over zichzelf zegt, en dat is een beginpunt van een beoordeling, geen uitkomst ervan: een lange betaallijst zegt iets over gemak en niets over de kostprijs van een weddenschap, en een groot aanbod zegt iets over keuze en niets over de marges waarmee die keuze wordt geprijsd.

Dat verschil zou je op elke vergelijkingspagina moeten kunnen zien, en meestal zie je het niet. Een tabel met logo's en sterren vertelt je wie het meest op de site heeft gezet; ze vertelt je niet wat een ticket van tien euro aan de andere kant van de toonbank kost. De dossierkolom en de kolom met eigen voorwaarden zijn de twee dingen die je wél kunt naspelen, en daarom staan ze naast elkaar.

Scooore, Vivat Bet en bwin: de merken die op hun vergunning bouwen

Scooore is de aanbieder waar de vergunning zelf een datum draagt. De stukken vermelden een F1 en een F1+ van de Kansspelcommissie, geldig van 18 mei 2022 tot 18 mei 2031 — negen jaar, het ritme waarmee deze licenties in België worden vernieuwd. Dossier 163192 hoort bij Scooore SA/NV, en dat is een detail met gevolgen: de vergunning is van het bedrijf, niet van het merk, en een merk dat op een ander domein verschijnt, is niet gedekt.

Op het vlak van spelen op maat laat Scooore weinig liggen: limieten voor inzet, tijd en storting zijn instelbaar, het speelgedrag kan worden opgevolgd en persoonlijke hulp kan worden ingeschakeld. De leeftijdsgrens van 21 jaar staat in dezelfde vermelding, wat op deze markt geen formaliteit is sinds de verhoging van 18 naar 21 jaar.

Wat dat betekent voor wie er wil spelen: Scooore is de aanbieder voor iemand die de speelomgeving belangrijker vindt dan de rand van de markt. Twee hulpmiddelen die je zelf instelt en een vergunning die nog jaren loopt, zijn een andere belofte dan een scherpe quotering — en wie ze zoekt, moet niet doen alsof ze hetzelfde zijn.

Vivat Bet is de vreemde eend van het gezelschap, en niet om een slechte reden. De app voor sportweddenschappen wordt uitgegeven door L.B.C., dossier 117734, en de Belgische vermelding in de App Store staat in ongeveer vijftig talen, waaronder het Nederlands, het Frans en het Engels. Dat talenaanbod is geen speeltje: het is de aanwijzing dat dit merk niet in de eerste plaats op de Vlaamse thuisspeler mikt, maar op een publiek dat in Brussel en in de internationale gemeenschap rond de instellingen zit.

Meer dan die talenbreedte levert de eigen vermelding op dit onderwerp niet op, en dat is een eerlijke stand van zaken. Wie het aanbod wil beoordelen, heeft aan een App Store-pagina niets; die moet de wedslip zelf openen en de marktdiepte bekijken waar hij wil spelen.

Daarmee is Vivat Bet de aanbieder voor de speler die zijn interface in een andere taal dan het Nederlands wil, of die gewoon wil weten of er überhaupt iets anders bestaat dan het handvol vertrouwde namen.

bwin komt op deze markt niet als bwin binnen, en dat is het interessantste feit van dit blok. De online sportweddenschappen worden aangeboden door Leader Bet, een Belgisch bedrijf, onder dossier 117735. Het merk is internationaal, de vergunninghouder is dat niet. De wettelijke minimumleeftijd van 21 jaar staat in dezelfde vermelding, ook voor het gebruik van de app.

Die constructie is nu precies waar het Belgische model op gericht is. Een speler die denkt dat hij bij een buitenlandse bookmaker speelt, speelt juridisch bij een Belgische vennootschap, met de Belgische regels die daaraan hangen en met de Kansspelcommissie als klachtenroute. Het merk reist mee, de verantwoordelijkheid niet.

Van de drie is bwin daarmee de aanbieder voor wie een bekende merknaam het vertrouwen geeft dat een onbekende naam moet verdienen — op voorwaarde dat hij weet dat de naam en de vergunninghouder twee verschillende dingen zijn.

Golden Palace Sports, Betcenter en Unibet: betalen, instappen, combineren

Golden Palace Sports is de aanbieder die zijn betaalluik het breedst uitschrijft. Bancontact staat er, samen met Mastercard, Visa Debit, Paysafe, PayPal, Skrill, Neteller en Rapid Transfer — acht kanalen, onder dossier 126426 en Stargames SA/NV. De aanwezigheid van Bancontact is voor een Belgische speler meer waard dan de lengte van die lijst, want Bancontact is het kanaal waarmee het eigen rekeningverkeer vertrouwd is.

De lijst heeft ook een grens, en die ligt bij de wet. Een kredietkaart als betaalmiddel voor spelen via informatiemaatschappij-instrumenten is verboden, en het verlenen van leningen of krediet aan spelers eveneens. Wat er dus staat is een professionele debetkaart in de plaats van krediet, en dat is geen gemis van de aanbieder maar een kenmerk van de markt. Wie zijn speelgeld met geleend geld wil aanzuiveren, vindt daarvoor in België geen kanaal — bij geen enkele vergunninghouder.

Daar houdt de beoordeling van dit blok echter niet op: acht betaalkanalen lossen één probleem op, namelijk dat een storting zonder omweg aankomt, en ze lossen geen enkel probleem op met wat er daarna met het geld gebeurt.

Betcenter zet in zijn vermeldingen één harde drempel vooraan: een account openen en op sport wedden kan vanaf 21 jaar. Dossier 116594, houder Betcenter Group SA/NV. Dat is de hele inhoud van wat de aanbieder zelf over de instap zegt, en het is tegelijk het scherpste signaal dat je op deze markt kunt krijgen over de vraag of een site Belgisch is of niet — de leeftijdsgrens van 21 jaar is een Belgische eigenaardigheid, geen internationale standaard.

Veel meer dan die drempel levert de eigen vermelding niet op, en dat mag gezegd worden. Wie een site beoordeelt op één getal, heeft met 21 jaar wel het juiste getal gekozen.

Betcenter is daarmee de minst avontuurlijke van de drie en dat is een compliment: de instap is duidelijk, de grens is duidelijk, en de rest moet de speler zelf uitzoeken op de wedslip.

Unibet brengt een product waar de andere twee niet over schrijven: de Bet Builder, waarmee meerdere selecties uit dezelfde wedstrijd in één weddenschap worden gecombineerd. Dossier 116799, houder Unibet Belgium Ltd. Het is een stuk gereedschap dat precies doet wat de wet niet verbiedt en de speler niet altijd doorziet: één doelpunt, één kaart en één uitslag uit dezelfde negentig minuten vormen samen één ticket, en de quoteringen vermenigvuldigen.

Hier is het eerlijke woord dat erbij hoort. Elke extra selectie uit dezelfde wedstrijd die je toevoegt, verhoogt de uitbetaling en verkleint de kans, en bij selecties die onderling samenhangen — een ploeg die wint en een speler die scoort — is de vermenigvuldiging van de prijzen niet de wiskunde van onafhankelijke kansen. Dat is geen beschuldiging aan het adres van de aanbieder; het is de reden om op dit product klein te spelen en groot te kijken.

Unibet is daarmee de aanbieder voor de speler die variatie zoekt in de vorm van zijn weddenschap in plaats van in het aantal wedstrijden.

Elite Sports, Bet777 en Euro Tierce: Belgisch dna en specialisatie

Elite Sports is de meest uitgesproken Belgische van de tien. De site wordt uitgebaat door EliteSports SRL uit Anderlecht onder de F1+-vergunning van Belgische PMU met nummer FA+ 116869, en presenteert zich als een honderd procent Belgische gokwebsite die in België wordt gehost. De vergunninghouder is dus een andere vennootschap dan de uitbater, en de aanduiding FA+ hoort bij het dossiernummer waarmee je de licentie kunt natrekken in het register.

Dat “gehost in België” klinkt als een technisch detail en is er in dit kader geen. Het betekent dat de infrastructuur waarop je speelt onder dezelfde jurisdictie valt als de vergunning.

Waar de andere merken in dit blok een product of een prijs vooraan zetten, zet Elite Sports zijn herkomst vooraan, en op een markt met een gesloten vergunningenstelsel is dat een zinvolle positionering.

Bet777 is de aanbieder die het breedst uitpakt op papier: meer dan 2.000 soorten weddenschappen op meer dan 60 sporten, onder dossier 117638 en houder Casino de Spa SA/NV. Wie dat getal leest, moet beseffen dat breedte geen diepte is — tweeduizend markten waarvan het overgrote deel op kleine competities staat, betekent niet dat de Champions League bij Bet777 dieper wordt geprijsd dan elders.

Wat breedte wel oplevert, is speelruimte voor wie niet het voor de hand liggende evenement wil. Een speler die een tweede klasse of een randtoernooi wil vinden, heeft bij 60 sporten meer kans dan bij een handvol. De prijs van die breedte is dat de markt met het meeste volume ook de markt is waar de aanbieder het scherpst moet staan — en daar helpt 60 sporten niemand.

Bet777 is daarmee de aanbieder voor de speler die op zoek is naar een wedstrijd die anderen niet aanbieden, en die accepteert dat hij daarvoor naar een dunner geprijsde markt gaat.

Euro Tierce is de enige van de tien die zich op één ding specialiseert, en dat ene ding is paarden. De aanbieder is Belgisch, heeft een vergunning van de Kansspelcommissie, is lid van de EPMA en biedt paardenweddenschappen op Belgische, Franse en internationale wedstrijden; de meerderheidsaandeelhouder is het GIE PMU. Het dossier is 117999, onder Euro Tierce SA/NV.

Die combinatie van Frans en internationaal paardenrennen met een Belgische vergunning is een niche die geen enkele andere aanbieder hier dekt, en de vermeldingen van de vergunninghouder bevestigen wat de wet al zegt: paardenrennen zijn in België een apart traject binnen de weddenschappen, met renhuizen — Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce — die op het register staan en met een eigen vergunning voor de organisatie.

Wie een paardenweddenschap wil plaatsen, komt bij Euro Tierce dus terecht bij de aanbieder die daar zijn product van heeft gemaakt in plaats van er een tabblad bij te hebben; wie zijn vaste voetbalmarkt wil, komt hier niet voor de diepte, want hij is er de specialisatie niet van.

Betsson Sports: waar de leeftijdsgrens het hele aanbod is

Betsson Sports levert in zijn eigen vermeldingen één vaststelling: de wedsite is in overeenstemming met de Belgische regelgeving niet toegankelijk voor personen onder 21 jaar. Dossier 116764, houder Sagevas SA/NV. Het merk is internationaal bekend en lokaal niet meer dan een naam op het register — en dat is op deze markt geen diskwalificatie, want het register is precies het bewijs dat er een Belgische vergunning achter zit.

Wat de vermelding wel doet, is de verwachting bijstellen. Een speler die bij een internationale merknaam andere betaalmethoden, andere limieten of een ander bonusbeleid verwacht dan bij een kleinere Belgische aanbieder, vindt die verwachting hier niet bevestigd: de regelgeving is Belgisch, de vergunning is Belgisch, de leeftijdsgrens is de Belgische. Het merk boven de site heeft daar geen invloed op.

Verder dan de leeftijdsgrens en het dossiernummer reikt de eigen vermelding op dit onderwerp niet. Wie een spelersprofiel, een limietenpakket of een betaallijst wil vergelijken, vergelijkt hier dus niet met één aanbieder maar met een leeg blad dat de speler op de site zelf moet invullen.

Betsson Sports is daarmee de aanbieder waarvan de beoordeling volledig op de vergunning blijft staan, en volledig op de speler die de rest van het plaatje zelf komt opmeten.

De wettelijke grondslag van de Belgische markt

De Kansspelcommissie, in het Frans de Commission des jeux de hasard, is de Belgische toezichthouder op kansspelen. De basistekst waarmee ze werkt is de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers. Wie die wet leest, ziet de Belgische markt niet als een markt die wordt opengesteld maar als een markt die wordt verdeeld: het aantal aanbieders is aan een maximum gebonden, en dat maximum is niet hetzelfde als het aantal websites dat je online ziet adverteren.

In België mogen online weddenschappen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting.

Hoe de F1+-vergunning werkt

Online weddenschappen mogen in België alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, en die vergunning wordt alleen toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting, met hoogstens één F1+ per houder — artikel 43/8 van de wet. Dat is de kern van het hele stelsel, en er zitten drie gevolgen aan vast die een speler rechtstreeks raakt.

Het eerste gevolg is dat de vergunning Belgisch is. Een buitenlandse vergunning vervangt ze niet, wat betekent dat een Malta- of Curaçao-licentie voor de Belgische wetgeving geen gewicht heeft. Het tweede gevolg is dat ze aan een fysieke inrichting hangt: een online platform is in dit model geen zelfstandig bedrijf maar een verlengstuk van een wedkantoor dat je kunt bezoeken. Het derde gevolg is dat ze per website geldt, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet. Dat laatste detail verklaart een bizarre praktijk op deze markt: eenzelfde merk kan op twee adressen verschijnen, waarvan er één vergund is en het andere niet, en de speler die op het verkeerde adres speelt, heeft geen vergunninghouder tegenover zich.

Het register dat de Kansspelcommissie voor deze vergunning bijhoudt, telde in de uittreksel van 9 oktober 2026 vierentwintig vergunningsdossiers voor vijfentwintig domeinnamen. Dat de twee getallen verschillen, is geen fout in de telling: een dossier kan meer dan één domein dragen, en omgekeerd is het dossier het bestand van de fysieke inrichting — het register koppelt merken niet aan groepen.

Van A tot F2: wat de vergunningklassen betekenen

De wet werkt met klassen, en de letters zeggen iets over wat een houder mag organiseren en hoelang. De F1-klasse organiseert weddenschappen en wordt in periodes van negen jaar vernieuwd. De F1+-klasse is de online variant daarvan, en is het onderwerp van deze pagina. De F1P is de klasse voor paardenrennen. De F2-klasse neemt weddenschappen aan, met een termijn van drie jaar, en hoort bij de fysieke kantoren.

Voor de speler is de klasse van een aanbieder vooral een aanwijzing over de vraag welke middelen hij heeft om een geschil te beslechten. Het klachtenloket op een F1P-dossier is een ander loket dan dat op een F1+-dossier, en een aanbieder die alleen paarden organiseert, is niet per definitie een partij voor een voetbalweddenschap.

Artikel 43/3 laat de Koning toe het aantal weddenschapsorganisatoren te begrenzen, en het actuele maximum is niet zomaar vast te stellen. Wat het register wél laat zien, is de uitkomst van die begrenzing in de praktijk: een kleine club vergunninghouders met een gesloten deur aan de buitenkant.

Wat je niet mag wedden

De wet verbiedt in artikel 43/1 weddenschappen op een gebeurtenis of activiteit die in strijd is met de openbare orde, op gebeurtenissen waarvan de uitslag al bekend is, en op activiteiten waaraan vooral deelnemers onder 21 jaar meedoen — jeugdsport dus. Daarnaast kan de Kansspelcommissie weddenschappen verbieden wanneer het eerlijke verloop van een evenement niet kan worden gegarandeerd, en dat is de regel waarmee dit land wedgeïnvloeding probeert te weren. Lagere seniorenreeksen zijn in de gelezen tekst niet als zodanig verboden.

Paardenrennen krijgen in artikel 43/2 een eigen regime: alleen specifieke onderlinge en vast-odds weddenschappen, ook op buitenlandse wedstrijden, onder voorwaarden die de Koning bepaalt. De organisatoren daarvan hebben de F1P-vergunning nodig.

Er is geen aparte bepaling gevonden over live wedden, cash out, combinatie- of systeemweddenschappen. Esports, virtuele sporten en een weddenschapsbeurs worden in de wet niet als categorie beschreven, en daarom staat op deze pagina niets van dat alles als toegelaten of als verboden.

Reclame en sponsoring

Artikel 61 § 2 verbiedt reclame voor kansspelen behalve in de gevallen die de Koning uitdrukkelijk toelaat, en de boete kan oplopen tot 576.000 euro. Het koninklijk besluit van 27 februari 2023, bekendgemaakt op 8 maart 2023 en in werking sinds 1 juli 2023, bakent die uitzondering verder af: een vergunninghouder mag alleen adverteren op zijn eigen website en zijn eigen sociale kanalen, zonder interactiefunctie, met bewegend beeld van maximaal vijf seconden, zonder gepersonaliseerde berichten en zonder echte personen of fictieve personages, en altijd met de minimumleeftijd en een preventieboodschap in beeld. In een markt waarin de aanbieder zijn eigen website mag promoten, is de scheidslijn met een vergelijkingspagina dun — wie dat leest beseft waarom een overzicht als dit de vergunning centraal zet en niet de bonus.

De sponsorregels lopen in de tijd uiteen. Stadionreclame is verboden sinds 1 januari 2025. De eigen naam of het eigen logo op een sportshirt is beperkt tot 75 cm², en niet op de voorzijde, tot 31 december 2027 en tot 50 cm² vanaf 1 januari 2028. Een verbod op sponsoring van professionele sportfederaties vanaf 1 januari 2028 heeft een rechtsgrond die de Raad van State in twijfel trok, en of het standhoudt, is niet vastgesteld. Voor een club uit de lagere reeksen is dat het verschil tussen een sponsor en geen sponsor, en die clubs zijn de laatste om het te weten te komen.

Wie toezicht houdt en wie de rekening betaalt

Toezicht op deze markt is niet iets wat achteraf gebeurt. De Kansspelcommissie controleert de spelers, de aanbieders en de adressen, en ze doet dat met drie instrumenten die de speler het meeste raken: een leeftijdsgrens, een uitsluitingsregister en een wekelijkse limiet.

De F1+-vergunning is Belgisch: een buitenlandse vergunning vervangt ze niet en de vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet.

Leeftijd en identiteit

De minimumleeftijd om te wedden is in België 21 jaar, niet 18 — artikel 54 § 1 van de wet, van kracht sinds 1 september 2024. Dat is in de Europese context de hoogste drempel die een regeling oplegt, en het is geen symbolische. Laat een operator een minderjarige toe, dan kan de Kansspelcommissie beslissen dat de inzet naar de speler teruggaat. De vergunninghouder draagt het verlies van zijn eigen fout.

Identiteit is het tweede luik. De operator moet leeftijd en EPIS controleren, en anoniem spelen is daarmee onmogelijk. Artikel 4 § 4 verbiedt het spelen met andermans gegevens. Wat er gebeurt met documenten, welke termijnen eraan hangen en welke grenzen een niet-geverifieerd account heeft, is niet vastgesteld — een speler die daar zekerheid over wil, leest de registratievoorwaarden van zijn aanbieder voor hij stort.

EPIS: het uitsluitingsregister

Het systeem EPIS, het Excluded Persons Information System, wordt sinds 2004 door de Kansspelcommissie beheerd en bundelt alle uitgesloten spelers. Naam, voornaam en geboortedatum worden gecontroleerd bij deelname aan weddenschappen, online en offline. Dat is geen formaliteit bij de inschrijving die je daarna kunt vergeten; de check hoort bij elke deelname.

Een inschrijving in EPIS kan van verschillende kanten komen. De speler kan het zelf vragen, een betrokken derde zoals een partner kan het vragen, en ook een rechterlijke beslissing — bijvoorbeeld een toelaatbaar verklaarde collectieve schuldenregeling — leidt tot een inschrijving. Bepaalde beroepen staan eveneens op de lijst: magistraten, notarissen, gerechtsdeurwaarders en politieleden. Een voorlopig bewindvoerder kan de inschrijving vragen voor wie hij beheert.

Het opheffen van een vrijwillig toegangsverbod kan pas na een wachttijd van drie maanden vanaf de ontvangst van de aanvraag door de Kansspelcommissie. Drie maanden is lang, en dat is het punt: wie de deur achter zich dichtdoet, doet dat met een sleutel die niet dezelfde week terugkomt. De gegevens worden vijf jaar na het einde van de uitsluiting bewaard; een minimum- en maximumduur van de uitsluiting zelf is niet vastgesteld.

Eén ding staat vast en verdient een eigen alinea. EPIS geldt alleen voor operatoren met een Belgische vergunning. Een site zonder Belgische vergunning moet het register niet raadplegen, en biedt dus ook geen vergunning van de Kansspelcommissie en geen Belgische klachtenroute. Wie zich in België heeft laten uitsluiten en daarna op een onvergunde site speelt, heeft de bescherming die hij zelf gezocht heeft, daar niet.

De grens van 200 euro per week

De limiet voor online gokken bedraagt 200 euro per week en per website. Ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort — niet voor de inzetten. Wie 200 euro stort en er tien keer mee ronddraait, doorbreekt de limiet dus niet, en dat is de afspraak: de limiet begrenst wat je inlegt, niet wat je verzet.

Het bedrag is geen oude drempel. Het is verlaagd van 500 euro in het najaar van 2022, en dat is een beweging die geen enkele andere Europese markt in die mate heeft gevolgd. Of dezelfde wekelijkse limiet identiek geldt voor online weddenschappen als voor casino, staat in de weddenschapsspecifieke tekst niet vast — een speler die daarop wil rekenen, leest de voorwaarden van zijn eigen aanbieder.

De limiet kan worden opgetrokken, en alleen wie niet als wanbetaler geregistreerd staat bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank kan daarom vragen. De aanvraag gaat naar de Kansspelcommissie, die de registercheck doet. Een lagere persoonlijke limiet kan op elk moment bij de operator worden gevraagd; een hogere vraagt een procedure en een blanco kredietverleden. Wie zijn grens wil verleggen, moet dus eerst zijn administratie op orde hebben.

Er zit een tweede laag onder het bedrag. De 200 euro per week en per website betekent dat een speler die bij vijf vergunninghouders speelt, zijn grens vijf keer kan opzoeken — de limiet is per aanbieder en per domein opgetrokken, en dus geen grens voor de speler maar een grens per site. Wie daar bewust mee omgaat, heeft er geen last van; wie er niet bij stilstaat, merkt het pas als het tellen begint.

Krediet en betaalkaarten

De wet verbiedt het verlenen van leningen of krediet aan spelers — artikel 58 — en betaling met een kredietkaart is verboden voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden. Op het punt van de betaalmethoden vind je in de Belgische wetteksten dan ook geen lijst van kanalen: welke methoden een vergunninghouder gebruikt, staat alleen in de eigen voorwaarden van die aanbieder. Uitbetalingen, termijnen en kosten zijn evenmin vastgelegd, en of crypto bij een vergunninghouder kan, is niet vastgesteld. Wie daarover iets leest op een site, leest de bewering van die site.

Waar de spelersbelasting naartoe gaat

De belasting op online weddenschappen is verschuldigd door de operator en niet door de speler. In Vlaanderen bedraagt ze 11 % voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten — dezelfde basis als de 15 % die er geldt voor spelen en weddenschappen in het algemeen. In Wallonië is het beeld anders: weddenschappen op paarden-, honden- en sportevenementen 15 % van de werkelijke brutomarge, en weddenschappen die in het Waalse Gewest via technologie — internet, telefoon, sms — worden geplaatst 11 %. De belasting is verschuldigd door wie de weddenschappen aanneemt, ook voor spelen waarvan de organisatie verboden is. Onder welke lijn een gegeven online sportweddenschap valt, is niet vastgesteld.

Dat de operator de belasting draagt, betekent niet dat de speler ze niet voelt. Een heffing van 11 % op de inzetten min de uitkeringen is een kost in de bedrijfsvoering, en die kost komt terecht in de prijszetting — in de quotering dus, en daarmee in de marge waar deze pagina al eerder bij stilstond. De liefdadige lezing is dat de speler buiten schot blijft; de realistische is dat hij betaalt aan de kassa in plaats van op een aanslagbiljet. Of de winst van de speler zelf belast wordt, is niet uit een primaire bron vast te stellen: deze pagina zegt dus niet “belastingvrij” en niet “belastbaar”, en verwijst voor die vraag naar de FOD Financiën of naar een accountant.

Buiten de vergunning: wat een speler daar opgeeft

Buiten het vergunningenstelsel ligt een zone die in België goed gedocumenteerd is en die de speler bijna niets kost zolang het goed gaat. Zodra het misgaat, kost ze bijna alles.

Verboden aanbod en de boete op deelneming

Het is verboden zonder vergunning spelen of weddenschappen aan te bieden — artikel 4 § 1 van de wet — en de boete kan oplopen tot 960.000 euro. Voor de speler is een andere bepaling belangrijker: wie bewust deelneemt aan een niet-vergund spel, er reclame voor maakt of er spelers voor werft, valt onder artikel 4 § 2, met een boete die kan oplopen tot 576.000 euro, waarbij artikel 65 een verdubbeling toelaat. De speler is dus geen toeschouwer in dit verhaal. Hij is een partij die persoonlijk aansprakelijk kan worden gesteld.

De Kansspelcommissie zelf vermeldt voor spelers die bewust op illegale sites gokken boetes van 26 tot 25.000 euro vermenigvuldigd met de opdeciemen. Dat bereik komt niet overeen met de bedragen uit artikel 64, en het blijft een cijfer dat de Kansspelcommissie noemt. Een daadwerkelijk aan een speler opgelegde boete is niet teruggevonden, en dat is op zichzelf een gegeven: de norm bestaat, de handhaving op spelers is niet zichtbaar gedocumenteerd.

De lijst en de blokkade

De Kansspelcommissie houdt een lijst bij van internetadressen van operatoren zonder vergunning die in België spelen aanbieden. Die lijst wordt in het Belgisch Staatsblad bekendgemaakt en aan de internetproviders bezorgd om de toegang te blokkeren, op grond van artikel 43/8 § 2. Een adres dat erop staat, is in België niet bereikbaar via de gewone weg.

De lijst groeit gestaag. De pagina met door de Kansspelcommissie geblokkeerde illegale goksites telde 1.016 genummerde vermeldingen, met als recentste beslissing 28 september 2026, en vermeldingen worden na minstens vijf jaar geschrapt. Duizend blokkades is een cijfer dat iets zegt over de omvang van het probleem en niets over de vraag of een bepaalde site gevaarlijk is: de lijst is een register van adressen, geen beoordeling van aanbieders. Naast het strafrechtelijke spoor kan elke belanghebbende een rechter vragen om een bevel tegen illegale sites, op grond van artikel XVII.34/1 van het Wetboek van economisch recht. Of betalingen aan zulke sites geblokkeerd worden, is niet vastgesteld.

Wat een onvergunde site niet doet

Een onvergunde site moet EPIS niet raadplegen. Hij biedt geen vergunning van de Kansspelcommissie. Hij draagt het Always Play Legally-logo niet en heeft geen Belgische klachtenroute. En hij is, zoals gezegd, blokkeerbaar op grond van dezelfde wet die de vergunde markt inricht.

Dat is de eerlijke vergelijking, en ze is niet ingewikkeld. Een vergund merk brengt een leeftijdscontrole op 21 jaar, een check in het uitsluitingsregister, een wekelijkse stortingslimiet, een Belgische toezichthouder en een Belgische instantie waar je een geschil aanhangig kunt maken. Een aanbieder buiten dat stelsel brengt geen van die vijf dingen, en de speler die er bewust speelt, draagt daar zelf het risico van. Over die zone zegt deze pagina verder niets over methoden, bonussen of namen — er is geen enkele reden om een adres te noemen in een artikel dat over bescherming gaat.

Wat er niet uit een primaire bron vaststaat

Er zijn vragen waarop deze markt geen publiek antwoord heeft, en het is nuttiger ze te benoemen dan ze te omzeilen. Of spelerswinsten belast worden, is er één. Of de wekelijkse limiet voor weddenschappen identiek is aan die voor casino, is er nog een. Of een van de renhuizen op het register onderlinge weddenschappen online organiseert, is er een derde. Of esports, virtuele sporten en weddenschapsbeurzen onder de bestaande wetteksten vallen, is er een vierde.

Voor de keuze die deze pagina behandelt, maken die vier weinig uit. Ze maken uit voor wie denkt dat een Belgische vergunning elk antwoord geeft — die geeft het kader en de instantie die het kader invult, en de rest moet je vragen. Een aanbieder die op zo'n vraag geen duidelijk antwoord heeft, is geen oplichter; hij is een aanbieder met een onduidelijk antwoord, en dat is op zichzelf al een reden om door te vragen voor je stort.

Verantwoord spelen: de remmen die België ingebouwd heeft

België is op dit punt strenger dan de meeste markten waarover dit soort pagina's gaat, en dat is het gevolg van een keuze die in het vergunningenstelsel zit ingebouwd: wie een licentie wil, aanvaardt een reeks remmen op zijn eigen verkoop. Vier daarvan raken de speler elke dag.

De wekelijkse grens en de omweg eromheen

De verplichte 200 euro per week en per website is de meest directe rem, en de Kansspelcommissie en de Nationale Bank trekken die lijn samen. Wat er meteen uit volgt, is dat de limiet een speler niet tegen zichzelf beschermt zodra hij bij meerdere aanbieders speelt. Vier vergunninghouders betekenen vier keer 200 euro, en de speler die zijn grens structureel wil overschrijden, hoeft alleen maar een account te openen bij een tweede merk. De wetgever heeft die uitweg gekend en de limiet per aanbieder gelaten; de speler is de enige die de som in het oog kan houden.

Daar staat tegenover dat de limiet niet op het spelen slaat maar op het storten, en dat verschil is de moeite van het onthouden waard. Wie 200 euro stort en daar een maand mee speelt, heeft nooit een tweede storting nodig; wie zijn storting op één avond verzet, zit de rest van de week zonder en merkt pas dan dat de limiet op het geld en niet op de avond staat.

Hulpmiddelen per aanbieder

Verschillende vergunninghouders zetten de hulpmiddelen in hun eigen stukken vooraan. Napoleon Sports vermeldt stortings- en tijdslimieten en verwijst voor zelfuitsluiting naar de Kansspelcommissie, naar gokhulp.be, naar stopoptijd.be en naar de tool BetBlocker. Op 711 Sports is de vermelding 21+ verplicht en verwijst de site naar een pagina over verantwoord wedden, naar de Kansspelcommissie en naar Gambling Help. Scooore laat limieten voor inzet, tijd en storting instellen, laat het speelgedrag opvolgen en de weg naar persoonlijke hulp openen.

Twee merken die het in hun eigen vermeldingen over verantwoord spelen hebben, zie je dus niet in de lijst met vergunninghouders hierboven, en dat is geen tegenspraak maar een aanwijzing. Een hulpmiddel op een site is geen bewijs van een vergunning, en een vergunning is geen bewijs van een goed hulpmiddel. Voor een speler die dit belangrijk vindt, is de volgorde omgekeerd aan de gewoonte: eerst het dossiernummer controleren, dan kijken wat de aanbieder aan remmen aanbiedt, en pas daarna naar de wedslip.

Het toegangsverbod als zwaarste instrument

Zelfuitsluiting is het zwaarste hulpmiddel en meteen het minst omkeerbare. Zoals in de sectie over het uitsluitingsregister staat, kan een vrijwillig toegangsverbod pas worden opgeheven na een wachttijd van drie maanden. Wie het aanvraagt, sluit zichzelf uit bij elke vergunninghouder in het land, en niet alleen bij de site waarop hij slecht heeft gespeeld.

De inschrijving kan ook van buitenaf komen: een partner, een rechter, een bewindvoerder of een beroepsverplichting. Voor wie met een gokprobleem worstelt, betekent dat een dubbele laag — de drempel zit niet alleen bij de speler maar ook bij wie rond hem staat.

Waar hulp te vinden is

De hulplijn SOS Gokken is bereikbaar op het gratis nummer 0800 35 777, dag en nacht. De website gokhulp.be verwijst eveneens naar hulp bij gokproblemen. Voor de Franstalige kant van het land noemt de Kansspelcommissie joueurs.aide-en-ligne.be en Le Pélican op 02 502 08 61.

Dat zijn flatteuze cijfers om op een pagina te zetten en het zijn de enige die er echt toe doen als het misloopt. Een speler die op een onvergunde site zit waar het fout gaat, heeft geen Belgische klachtenroute en dus ook geen Belgische verwijzing naar hulp; de hulplijn blijft bereikbaar, de bescherming eromheen niet.

Wat er van de Belgische welkomstbonus overblijft

Hier wordt de Belgische markt echt anders dan al haar buren. Artikel 60 van de wet verbiedt het verlenen van gratis deelnames, speelkrediet of welk voordeel dan ook om spelers aan te trekken of te behouden, en die giftban is van kracht sinds 1 september 2024. Een welkomstbonus of een gratis weddenschap is daarmee geen onderdeel van een vergund Belgisch aanbod, en wie er een aanbiedt, is de wet aan het overtreden.

Er hangt een geschiedenis aan vast die de moeite van het kennen waard is. In 2018 bestond er een plafond op bonussen, en dat plafond werd in 2020 door de Raad van State vernietigd. Er is dus geen bonusplafond meer — er is een verbod in de plaats gekomen, wat een andere maatregel is met een andere rechtsgrond. Wie nog ergens leest dat België een bonus aan banden legt, leest een regime dat niet meer bestaat zoals het daar beschreven staat.

Gratis bestaat wel, eerlijk bestaat niet

De verleiding is om de verdwijning van de bonus als een verbetering te verkopen. Dat zou te vriendelijk zijn. De Belgische speler krijgt geen welkomstbedrag meer en hij betaalt daar een prijs voor die nooit op een factuur verschijnt: aanbieders die in andere landen een deel van de verwervingskost in een bonus stoppen, kunnen dat hier niet, dus concurreren ze op prijs en op product. Of dat voor de speler beter uitvalt, is niet vast te stellen en de aanbieders die op prijs concurreren zijn dezelfde die op rendement letten. Wie denkt dat het verbod hem geld oplevert, moet de quotering naast die van een vergelijkbare markt leggen en zelf kijken.

Aan de andere kant staat iets wat zeldzamer is dan een bonus: de druk om een aanbod te claimen voordat het verdampt, bestaat in België niet. Geen aftellende klok, geen minimale storting om een tegoed te ontgrendelen, geen quoteringsdrempel waarboven een gratis weddenschap pas meetelt. Een markt zonder bonussen is ook een markt zonder de administratie eromheen — geen inzetvereiste om na te rekenen, geen termijn om te halen, geen limiet op wat een winst mag opbrengen voor je iets terugziet.

Wat de wet niet verbiedt, is een prijsactie die geen voordeel is: een scherpere quotering op één markt, een weddenschap zonder marge op een uitzonderlijke avond, een campagne rond een groot toernooi. Het onderscheid tussen dat en een gift is een kwestie van constructie, en het is het onderscheid waarop de Belgische markt haar promoties bouwt.

Wie met een bonusgedachte uit een andere markt naar België kijkt, moet zijn verwachting dus bijstellen en niet zoeken naar de site die het verbod omzeilt. De sites die een Belgische vergunning hebben, mogen het niet; de sites die het wel aanbieden, zijn de sites zonder die vergunning — en de bescherming die eraan hangt.

Vragen die spelers het vaakst stellen

Hoe controleer je of een wedsite een F1+-vergunning van de Kansspelcommissie heeft?

Via het register van aanvullende vergunningen F1+ op de site van de Kansspelcommissie. Zoek de site op in dat register en let op twee dingen: de vergunning hoort bij een domein en niet bij een merknaam, en achter elk dossier staat een vergunninghouder — bij een Belgische wedsite is dat een vennootschap, niet het merk dat je op het scherm ziet.

Hoe bereken je de winst van een weddenschap uit je inzet en de quotering?

Vermenigvuldig de inzet met de decimale quotering. Tien euro op 1,90 brengt negentien euro terug, waarvan negen euro winst. Bij een combinatieweddenschap vermenigvuldig je eerst de quoteringen van alle benen tot één prijs. Die uitkomst is wat een winnende weddenschap terugbetaalt, niet de kans dat ze wint.

Hoe herken je de marge van een bookmaker in de quoteringen?

Zet alle uitkomsten van één markt om naar hun omgekeerde waarde en tel die op. Een markt met twee kanten aan 1,90 geeft een uitbetalingsaandeel van 95 %, en dus een marge van 5 %. Alles daarboven is wat de bookmaker inhoudt. Die marge verschilt sterk per markt: scherp op de grote competities, breed op de markten met veel uitkomsten.

Wat is de wekelijkse stortingslimiet voor online gokken in België?

De limiet bedraagt 200 euro per week en per website, en ze geldt voor het geld dat je op je spelersrekening stort, niet voor je inzetten. Ze is verlaagd van 500 euro in het najaar van 2022. Alleen wie niet als wanbetaler geregistreerd staat bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren kan een verhoging vragen.

Wie betaalt de belasting op online weddenschappen in België?

De operator, niet de speler. In Vlaanderen gaat het om 11 % voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten; in Wallonië om 15 % van de werkelijke brutomarge op sport-, paarden- en hondenweddenschappen en 11 % voor weddenschappen die via technologie worden geplaatst. Of de winst van de speler belast wordt, is een andere vraag, en die hoort bij de FOD Financiën.

Welke risico's lopen spelers op wedsites zonder Belgische vergunning?

De vergunning van de Kansspelcommissie ontbreekt, het uitsluitingsregister EPIS wordt niet geraadpleegd, er is geen Belgische klachtenroute en het adres kan geblokkeerd worden op de lijst die in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt. Wie bewust meespeelt, kan bovendien persoonlijk beboet worden. De hulplijn blijft bereikbaar, de bescherming niet.